خانه‌ام،

 در خانه نشسته‌ام،
کتری کهنه روی اجاق است هنوز، روشن!
دست�? راستم روی ديوار
راهی‌ست انگار
به ديوار�? بی‌دليل�? بعدی نمی‌رسد.


چراغ مطالعه، چند مطلب�? مهيا،
مداد، کبريت، و کلماتی رها شده روی ميز.
ساعت،
پنج و نيم�? بامداد است،
هنوز بيدارم،
چيزی دارد دور و بَر�? سَرَم
سايه می‌آورد
روشنايی می‌بَرَد
کاری دارد حتما،
هوای�? حر�?�? تازه‌ای شايد
شهود�? نوشتن�? چيزی شايد
تولد�? بی‌گاه�? ترانه‌ای شايد.


نگاه می‌کنم،
خير است

پرنده‌ای که آمده روی بند�? رخت�? همسايه نشسته است.
حوصله‌ی برخاستن و دَم‌کردن�? چای در من نيست.
از خودم می‌پرسم:
پس کی خسته خواهی شد؟
اينجا لابه‌لای�? شب و روز�? اين همه مثل�? هم
چه می‌کنی، چه می‌خواهی، چه می‌گويی؟
وَهم، وَهم�? واژه، واژه، واژه ...
بس است ديگر!


زنجير از پی�? زنجير اگر بوده
بسيار گسسته‌ای،
حر�? از پی�? حر�? اگر بوده
بسيار شنيده‌ای،
درد از پی�? درد اگر بوده،
بسيار کشيده‌ای.
ديگر چه می‌خواهی از چند و چون چيزی که گاه هست و گاه نيست.

همين جا خوب است
همين ک�?نج�? بی‌پيدايی که نشسته‌ای خوب است.
نگاه کن،
روی بند�? رخت�? همسايه
زيرپوش�? زنانه‌ای جای پرنده را گر�?ته است.

سید علی صالحی

سالهايي هست براي بوسيدن. براي عاشق شدن، خنديدن، در آغوش ديگري خوابيدن، آينده را در چشمان ديگري ديدن، زير بر�? رقصيدن، در مستي عشق ورزيدن.

سالهايي هست براي پوسيدن. براي وقت ك�?شتن، از تنهايي غول ساختن، ن�?رت از غول را نوشتن، درهاي ارتباط را بستن، ديوار را شكستن. نر�?تن، نگ�?تن، در سكوت نشستن.

سالهايي هست براي پوست انداختن. از بيرون ترك خوردن، از درون ر�?شد كردن. �?شار آوردن، ه�?ل دادن، سوختن و ساختن، دوام آوردن، آرام شدن.

در شبي نمور، كبريتي خيس
خواب شعله‌ي خ�?ردي در سنگچين اجاقي خاموش مي‌بيند
در جايي دور، دشنه‌اي قديمي، خسته از كابوس كبوتران
خواب غلا�?ي كهنه مي‌بيند،
و من در پس�? همه‌ي ديوارهاي جهان
خواب دريچه‌اي كوچك.

در كشاله‌ي پاگرد�? دري بسته، ج�?تي پوزار باژگون
خواب بازآمدن�? مسا�?ري م�?رده مي‌بيند.
در د�?تري از مراثي�? دريا، تنها يكي قطره‌ي غريب
خواب بازخواني�? همسرايان را بر بامهاي ستاره مي‌بيند،
و من در پس�? همه‌ي ديوارهاي جهان
خواب دريچه‌اي كوچك.

در منظر مظنون�? انهدام
بچه‌ي بلوطي بي‌ريشه از هزاره‌ي خشكسال�? ناشكيب،
خواب�? شك�?تن يك جوانه مي‌بيند.
در شنبه بازار�? ويار و تماشا
نوعروس آبستني از نسل انتظار
خواب يك انار�? پابه‌زا مي‌بيند
و من در پس�? همه‌ي ديوارهاي جهان
خواب دريچه‌اي كوچك.

كبريتي براي سيگارم
دشنه‌اي براي تقسيم به نسبت�? نان
مسا�?ري ساده از تبسم رجعت
ستاره‌اي خميده بر د�?تري خوانا
جنگلي همه از جوانه‌هاي بلوط و بابونه
زنبيلي پر از انار�? نوعروس�? بازاري
و دريچه‌اي، كه من از قاب آسمان و آ�?تابش
تنها طلوع ترا زمزمه كنم اي حرو�? م�?جر�?م عشق!